https://hdl.handle.net/20.500.12573/423 2026-05-08T09:29:29Z 2026-05-08T09:29:29Z Katırcıoğlu, Nida https://hdl.handle.net/20.500.12573/2475 2025-04-10T16:46:28Z 2023-01-01T00:00:00Z

Turkish architectural periodicals as an agent of know-how transfer: 1960-1980 Katırcıoğlu, Nida In this thesis, the role of architectural periodicals published in Turkey in the context of knowledge transfer between 1960 and 1980 is analyzed with textual analysis. One of the functions of architectural periodicals, transferring the changes and developments in the professional field in the world to their readers, has been investigated. The contents of three architectural periodicals that transfer architectural knowledge have been categorized by examining their archives. Thus, data were obtained and interpreted in the related chapters. As a result of the analysis, it was aimed to reveal the qualities of this knowledge transfer. According to the analysis, the contents on hospital design, architectural education, tourism, and urbanism, which were the most prominent topics in the three architectural periodicals examined during the period and which were also on Turkey's agenda, were investigated in detail. The role of the architectural periodicals of the period in terms of know-how transfer and their discursive differences with each other are evaluated. It is discussed how the three periodicals' different characteristics affect their approaches to the agenda and architecture.; Bu tezde Türkiye’de yayınlanan mimarlık dergilerinin 1960 ile 1980 arasındaki bilgi transferi bağlamındaki rolleri metin analizi yoluyla incelenmiştir. Mimarlık dergilerinin işlevlerinden biri olan dünyada mesleki alanda yaşanan değişim ve gelişmeleri okurlarına aktarma işlevi irdelenmiştir. Arşivleri incelenerek üç mimarlık dergisinin mimarlık bilgisini transfer eden içerikleri çeşitli sınıflandırmalara göre işlenmiştir. Böylece veriler elde edilmiş ve ilgili bölümlerde yorumlanmıştır. Analizler sonucunda bu bilgi transferinin niteliklerinin ortaya çıkarılması hedeflenmiştir. Sonuçlara göre dönem boyunca incelenen üç mimarlık süreli yayınında en çok yer bulan ve aynı zamanda Türkiye’nin gündemindeki konular olan, hastane tasarımı, mimarlık eğitimi, turizm ve şehircilik hakkındaki içerikler detaylı olarak ele alınmıştır. Dönemin mimarlık dergilerinin bilgi transferi anlamında üstlendikleri rol ve birbirleriyle olan söylem farklılıkları yorumlanmıştır. İncelenen üç süreli yayının birbirlerinden farklı özelliklerde olmasının gündeme ve mimarlığa yaklaşımlarını nasıl etkilediği incelenmiştir.

2023-01-01T00:00:00Z Kıdık, Ayşegül https://hdl.handle.net/20.500.12573/2468 2025-04-10T15:03:19Z 2024-01-01T00:00:00Z

XR (Extended reality) impact on architectural design education Kıdık, Ayşegül The "XR (Extended Reality) Impact on Architectural Design Education" dissertation comprehensively examines the integration and impact of Extended Reality (XR) technologies in architectural design experience. As the field of architectural design education struggles with the challenges presented by technological advancements, this research endeavors to explore the potential of XR technologies, which encompass Virtual Reality (VR), Augmented Reality (AR), and Mixed Reality (MR), to redefine the design process and enhance the creative capacity of architecture students. In the rapidly evolving landscape of contemporary architecture, architectural design education is paramount in fostering future architects equipped to meet the dynamic demands of the profession. XR technologies have emerged as transformative tools that have the potential to revolutionize how architects engage with their projects, offering immersive and interactive environments for design exploration that have different realities. The methodology employed in this research is varied, combining comprehensive and systematic literature reviews with empirical case studies. This methodological synergy integrates theoretical insights from literature reviews with practical observations from real-world architectural projects, facilitating a comprehensive exploration of XR technologies within the context of architectural design studio education. The literature review encompasses a wide range of topics, including architectural design studio education, the fundamental principles of XR technology, and emerging trends in architectural education. These reviews provide the requisite theoretical framework for comprehending the implications of XR technologies on the design experience. Within the dissertation, systematic literature reviews are conducted on VR, AR, MR, and XR technologies, thereby shedding light on their integration into architectural design studio education. These reviews synthesize existing research findings, identify key trends, and address the challenges and opportunities associated with each technology. A case study approach offers a practical perspective, investigating real-world architectural projects and design studios embracing XR technologies. Through these case studies, the intricacies of XR integration are explored, the transformative effects on design experience are assessed, and exemplary practices in architectural design are showcased. Moreover, the dissertation discusses XR technologies in relation to conventional design education, thereby underscoring their potential to redefine architectural pedagogy. This research explores integrating XR technologies into architectural education to enhance students' creative capacities and redefine the design process. By incorporating XR technologies, architecture students gain the skills and knowledge necessary for sustainable development, fostering innovation, sustainability, and technological proficiency. XR technologies in education provide a quality learning experience that aligns with global sustainability goals, preparing students to contribute effectively to the achievement of Quality Education (Sustainable Development Goal 4). This research contributes to the ongoing discussion on the role of technology in shaping the future of architectural design education and practice. It sheds light on the transformative potential of XR technologies in architectural design education. Architects, educators, and students stand to gain valuable perspectives on harnessing XR technologies to enhance creativity and innovation in the architectural field.; "GG (Genişletilmiş Gerçeklik) Teknolojilerinin Mimarlık Tasarım Eğitimi Üzerindeki Etkisi" başlıklı tez, mimarlık tasarımı deneyiminde Genişletilmiş Gerçeklik (GG) teknolojilerinin entegrasyonu ve etkisini kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Mimarlık tasarımı eğitimi alanı, teknolojik ilerlemelerle ortaya çıkan zorluklarla mücadele ederken, bu araştırma, Sanal Gerçeklik (SG), Artırılmış Gerçeklik (AG) ve Karma Gerçeklik (KG) gibi GG teknolojilerinin tasarım sürecini yeniden tanımlama ve mimarlık öğrencilerinin yaratıcı kapasitesini artırma potansiyelini keşfetmeyi amaçlamaktadır. Çağdaş mimarlık dünyasında hızla gelişen ortamda, mimarlık tasarımı eğitimi, mesleğin dinamik taleplerini karşılamaya hazırlıklı geleceğin mimarlarını yetiştirmek açısından büyük önem taşımaktadır. GG teknolojileri, mimarların projeleriyle etkileşim kurma biçimini devrim niteliğinde değiştirme potansiyeline sahip, sürüykleyici ve etkileşimli tasarım keşif ortamları sunan dönüşüm araçları olarak ortaya çıkmıştır. Bu araştırmada kullanılan metodoloji çeşitlidir ve kapsamlı ve sistematik literatür incelemeleri ile ampirik vaka çalışmalarını birleştirmektedir. Bu metodolojik sinerji, teorik literatür incelemelerinden elde edilen içgörüleri, gerçek dünyadaki mimari projelerden elde edilen pratik gözlemlerle birleştirerek, mimarlık tasarım stüdyosu eğitimi bağlamında GG teknolojilerinin kapsamlı bir şekilde keşfedilmesini sağlar. Literatür incelemesi, mimarlık tasarım stüdyosu eğitimi, GG teknolojisinin temel prensipleri ve mimarlık eğitimindeki gelişen trendler gibi geniş bir konu yelpazesini kapsar. Bu incelemeler, GG teknolojilerinin tasarım deneyimi üzerindeki etkilerini anlamak için gerekli teorik çerçeveyi sağlar. Tezde, SG, AG, KG ve GG teknolojileri üzerine sistematik literatür incelemeleri yapılmaktadır ve bu incelemeler, bu teknolojilerin mimarlık tasarım stüdyosu eğitimine entegrasyonuna ışık tutar. Bu incelemeler mevcut araştırma bulgularını sentezler, anahtar trendleri belirler ve her bir teknolojinin beraberinde getirdiği zorluklar ve fırsatları ele alır. Vaka çalışması yaklaşımı, GG teknolojilerini benimseyen gerçek dünya mimari projeleri ve tasarım stüdyolarını inceleyerek pratik bir perspektif sunar. Bu vaka çalışmaları aracılığıyla, GG entegrasyonunun karmaşıklıkları incelenmekte, tasarım deneyimi üzerindeki dönüşümsel etkiler değerlendirilmekte ve mimarlık tasarımında örnek teşkil eden uygulamalar sergilenmektedir. Ayrıca, tez, GG teknolojilerini geleneksel tasarım eğitimi ile ilişkilendirerek, bunların mimarlık pedagojisini yeniden tanımlama potansiyelini vurgular. Bu araştırma, GG teknolojilerinin entegrasyonunun öğrencilerin yaratıcı kapasitelerini artırma ve tasarım sürecini yeniden tanımlama yollarını araştırır. GG teknolojilerini kullanarak, mimarlık öğrencileri sürdürülebilir kalkınma için gerekli becerileri ve bilgileri kazanır, yenilikçiliği, sürdürülebilirliği ve teknolojik yeterliliği teşvik eder. Eğitimde GG teknolojileri, küresel sürdürülebilirlik hedefleriyle uyumlu kaliteli bir öğrenme deneyimi sağlar ve öğrencileri, Kaliteli Eğitim (Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi 4) hedefine etkin bir şekilde katkıda bulunmaya hazırlar. Bu araştırma, teknolojinin mimarlık tasarım eğitimi ve pratiğinin geleceğini şekillendirmedeki rolü konusundaki devam eden tartışmalara katkıda bulunur. GG teknolojilerinin mimarlık tasarımı eğitimindeki dönüşüm potansiyelini aydınlatır. Mimarlar, eğitimciler ve öğrenciler, GG teknolojilerini kullanarak mimarlık alanında yaratıcılığı ve yeniliği artırma konusundaki değerli perspektiflerden yararlanır.

2024-01-01T00:00:00Z Ünal, Cansu https://hdl.handle.net/20.500.12573/2464 2025-04-10T13:56:04Z 2024-01-01T00:00:00Z

Exploring the dialog between design and display: Architectural integration of contemporary art exhibitions in Italian institutions Ünal, Cansu Museums are dynamic spaces where architecture and exhibition design interact in significant ways, influencing each other and contributing to a cohesive cultural experience. The relationship between contemporary art exhibitions and museum architecture is crucial in shaping the narrative and the display of art. By exploring the relationship between contemporary art exhibitions and the architecture of museum buildings, a comprehensive analysis is offered of how these elements engage in a dynamic dialogue. Through a detailed comparative analysis of four landmark institutions— Fondazione Prada in Milan, Strozzi Palace in Florence, MAXXI in Rome, and the Venice Biennale's Arsenale—the study investigates the transformative role of architectural innovation in redefining historical structures for contemporary cultural purposes. The research underscores the significance of adaptive reuse in the evolution of museum spaces, examining how the architectural characteristics and spatial configurations of each building influence curatorial strategies and display of art. Focusing on the interplay between museum architecture and the thematic content of art exhibitions, the study highlights how museums serve as active participants in cultural discourse. This research provides insights into the ways contemporary art exhibitions and museum buildings collaboratively construct a hierarchical narrative space, enhancing the aesthetic, cultural, and educational value of art.; Müzeler, mimari ve sergi tasarımının önemli şekillerde etkileşime girdiği, birbirlerini etkilediği ve bütüncül bir kültürel deneyime katkıda bulunduğu dinamik mekanlardır. Çağdaş sanat sergileri ile müze mimarisi arasındaki ilişki, sanatın anlatısını ve sunumunu şekillendirmede kritik öneme sahiptir. Çağdaş sanat sergileri ile müze binalarının mimarisi arasındaki ilişkiyi araştırarak, bu unsurların dinamik bir diyalog içinde nasıl etkileşime girdiğine dair kapsamlı bir analiz sunulmaktadır. Milano'daki Fondazione Prada, Floransa'daki Palazzo Strozzi, Roma'daki MAXXI ve Venedik Bienali'nin Arsenale'si gibi dört önemli kurumun ayrıntılı karşılaştırmalı analizi aracılığıyla, araştırma, mimari yeniliğin tarihi yapıları çağdaş kültürel amaçlar doğrultusunda yeniden tanımlamadaki dönüştürücü rolünü incelemektedir. Araştırma, müze mekanlarının evriminde uyarlanabilir yeniden kullanımın önemini vurgulayarak, her binanın mimari özelliklerinin ve mekansal konfigürasyonlarının küratoryal stratejileri ve sanat sunumunu nasıl etkilediğini irdelemektedir. Müze mimarisi ile sanat sergilerinin tematik içeriği arasındaki etkileşime odaklanarak, müzelerin kültürel söylemde aktif katılımcılar olarak nasıl işlev gördüğünü ortaya koymaktadır. Bu araştırma, çağdaş sanat sergileri ve müze binalarının, sanatın estetik, kültürel ve eğitsel değerini artıran hiyerarşik bir anlatı alanını nasıl birlikte inşa ettiklerine dair içgörüler sunmaktadır.

2024-01-01T00:00:00Z Pekdemir Başeğmez, Merve https://hdl.handle.net/20.500.12573/2379 2024-10-07T15:06:22Z 2024-01-01T00:00:00Z

Architecture for machines; production spaces in transition Pekdemir Başeğmez, Merve The industry has experienced a new revolution. In this revolution defined as Industry 4.0, smart systems have started to be used in production. Thanks to smart production technologies, a new method has been created in which production can continue non-stop, and workers can monitor the entire process remotely with the help of smart robots and machines. Production spaces designed following this technology are defined as smart factories. While machine spaces where unmanned production methods are applied are being designed in the revolution, on the other hand, humans and production are trying to come together again. This study first investigates how human and machine cooperation changes space. The technologies that have caused revolutions in production since the first invention of the revolution, the steam engine, and the factories transformed by these technologies have been examined. Then, the first smart factories and production spaces in which smart production was carried out in the last revolution of the industry were analysed. With the help of references from the past of production in the context of human, space, and city, the present and future are discussed, and new concepts and codes are produced. Finally, "Plug-in production" proposal is developed for the factory architecture and production environment.; Endüstri yeni devrimini yaşamaktadır. Endüstri 4.0 olarak tanımlanan bu devrimde üretiminde akıllı sistemler kullanılmaya başlanmıştır. Akıllı üretim teknolojileri sayesinde, üretimin durmadan devam edebildiği ve çalışanların akıllı robotlar ve makinalar yardımıyla tüm süreci uzaktan takip edebildiği bir model inşa edilmektedir. Bu teknolojiye uygun olarak tasarlanacak üretim mekânları da akıllı fabrikalar olarak tanımlanmaktadır. Devrimde insansız üretim yöntemlerinin uygulandığı makine mekânları tasarlanırken, diğer taraftan insanla üretim yeniden bir araya gelme çabasındadır. Bu çalışmada ilk olarak insan ve makine işbirliğinin mekânda neleri nasıl değiştirdiği araştırılmıştır. Devrimin ilk icadı buhar makinasından bu yana üretimde devrimlere sebep olan teknolojiler ve bu teknolojilerle dönüşen üretim yapıları incelenmiştir. Daha sonra endüstrinin son devrimindeki ilk akıllı fabrikalar ve akıllı üretim yapılan üretim mekânları analiz edilmiştir. İnsan, mekân ve kent bağlamında üretimin geçmişinden alınan referanslar yardımıyla bugünü ve geleceği tartışılmış, yeni kavramlar ve kodlar üretilmiştir. Son olarak fabrika mimarlığı ve üretim çevresi için "Plug-in üretim" önerisi geliştirilmiştir.

2024-01-01T00:00:00Z